من بچه آخرم و محمود بچه اول, اختلاف سنی مان هم حدود ۲۰ سال است.

این روزها که باید پرستاری بابا را بکنیم, تفاوت های بچه اول و آخر بودن را خیلی ملموس درک میکنم.

بچگی های محمود با والدینی جوان و محبت فراوان, توجه و خیلی چیزهای دیگری توأم بوده که من توی شلوغی رسیدگی والدینی مسن به چهاربچه دیگر آن هم در روزهای سخت دهه شصت ازشان محروم بودم.

حالا که وقت خرج کردن از این اندوخته محبتی است می فهمم که چقدر با هم متفاوتیم.

محمود از محبتش خرج میکرد و من از صبرم, هرچند ظاهر رفتارمان یکی بود.