• کم پیش نمی آید که با دیدن برنامه های تلوزیون کفرم در بیاید؛ از این که بعضی برنامه ها چقدر ضددین هستند؛ مصداق هایش را هم که همه می دانند.
  • چند وقت پیش ریحانه به مادرش گفت آرزو دارد وارد عرصه بازیگری بشود؛ و مادرش هم شدیدا با آرزویش مخالفت کرد که من هرگز اجازه نمی دهم دخترم بازیگر بشود؛
  • وقتی علتش را پرسیدم گفت: یه بازیگر زن معرفی کن که حداقل حجاب رو پشت دوربین داشته باشه؛ چادر نه ها؛ می گم حداقل حجاب؛ حتی کوتاه تر هم  میام؛ می گم بدون آرایش فجیع.
  • جوابی نداشتم بدم، برای امثال ما؛ حجاب مرز سفت و سختی ست ، نمی شود کوتاه آمد. برای مادری که کلی عشق و وقت و انرژی گذاشته که دخترش چادری شود تصور این که برود توی فضای بازیگری فعلی  معنی اش از دست دادن همه ارزش هایش است.
  • اما تکلیف فیلم ها وسریال ها چه می شود؟ همچنان باید آدم های دور از دین نویسنده و بازیگر و کارگردانش باشند؟ همچنان تصاویر مسجد و نماز و روحانی و ریش و چادر باید فقط مستمسکی باشند برای اخذ مجوز؟
  • خود من هم از این فضا خوشم نمی آید اما راه حل عقب کشیدن و پس زدن و اخ و اه و پیف و نچ نیست؛ وقتی بازیگرهای  قوی کاربلد متدین وارد فضا بشود این فضای مصنوعی می شکند ،و البته این فضاشکنی ها هم هزینه دارد.
  • چرا ما دنبال تربیت نیروی متدین کاربلد توی حوزه های هنری نیستیم؟ چرا نباید بعنوان یک مادر آرزو کنم بچه ام خط شکن چنین جبهه هایی باشد؟ جبهه هایی که الان بشدت در حال جنگ هستند اما نیرو کم دارند.